Tag Archives: Βρυσάκι

Η προβολή του ντοκιμαντέρ

21 Jun

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΜετά από πολλές ώρες pre-production, αρκετές μέρες production και πολύ περισσότερες post-production, το ντοκιμαντέρ μας είναι έτοιμο! Σας περιμένουμε σήμερα στις 20:00 στο Βρυσάκι για την προβολή του ντοκιμαντέρ: “Μια  μέρα στο Βρυσάκι”, στα πλαίσια του Athens Fringe 2013!

Συντελεστές: Αλεξάνδρα Μπελεγράτη, Ελματζόγλου Ανδρέας, Ευαγγελίδης Γιώργος, Ζερβός Κωνσταντίνος, Ζούδιαρη Κρύστα, Θεοδοσιάδου Σοφία, Κατερίδου Άρτεμις, Λοϊζου Ειρήνη, Μυλωνάς Γιώργος, Προυσουνούδη Νικολέτα

Φιλικές συμμετοχές: Καυγαλάκης Γιώργος, Μαρούδα Μαρία, Παππά Εντλίρα, Ρίζου Αναστασία, Ψαραδάκης Γιάννης,  Ψαραδάκη Δέσποινα

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Advertisements

Οι κρίκοι του ντοκιμαντέρ

3 Jun

eir

Τα γυρίσματα πήγαν πολύ καλύτερα από όσο περίμενα. Μας βγήκε δημιουργικότητα, αναπτύξαμε σχέσεις, γνωρίσαμε το ντοκιμαντέρ και όλα αυτά φτιαγμένα με συναίσθημα και συνεργασία. Είναι δύσκολο να συνεργαστούν άνθρωποι που δεν γνωρίζονται. Υπήρξε πίεση και δύσκολες στιγμές. Η διάθεση όμως δεν χάθηκε, πολύ σημαντικός παράγοντας για συνεργασία και δημιουργία. Χαίρομαι που όλοι μου οι συνεργάτες πραγματοποίησαν το καθήκον τους με σοβαρότητα και αυτό γιατί δεν είμαστε επαγγελματίες και ο καθένας θα μπορούσε να το δει σαν παιδική χαρά. Όμως και γελάσαμε και γυρίσαμε!

Θα ήθελα να τους ευχαριστήσω όλους το ίδιο. Όλοι μαζί ήμασταν κρίκοι σε μια αλυσίδα. Ένας κρίκος αν έσπαγε, το ντοκιμαντέρ δεν θα ήταν το ίδιο. Θα ήθελα να ευχαριστήσω και την δασκάλα μας την Αλεξάνδρα γιατί πιστεύω πως μας στήριξε σημαντικά και μας στηρίζει. Κατά κάποιον τρόπο νιώθω ότι χρωστάω ένα ευχαριστώ και στο Βρυσάκι, τον χώρο που αρχικά συναντηθήκαμε και περάσαμε τις ώρες μας, με διασκέδαση και μάθηση. Το ντοκιμαντέρ αυτό θα έχει σίγουρα τα λάθη του, γιατί μας έλειπαν σημαντικοί συνεργάτες, αλλά το φτιάξαμε με μεράκι. Όλοι έβαλαν την πινελιά τους ή μάλλον το χαμόγελο τους. Μου μένουν οι ωραίες εικόνες πίσω και μπροστά από την κάμερα.

Από την Ειρήνη Λοϊζου

 

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Όταν τα φώτα κλείνουν

30 May

979830_664348910247911_1370100907_o

Επιστροφή στο σπίτι αργά το βράδυ της Τετάρτης (22/5, τελευταίας ημέρας γυρισμάτων), στο μυαλό μου ακόμα τρέχουν εικόνες από το γύρισμα, εικόνες που θα χαράξουν την μνήμη μου, εικόνες που αποθηκεύτηκαν στα συρτάρια της μνήμης μου αλλά και στην καρδιά μου.

Η ομάδα που συμμετείχα ήταν καταπληκτική. Όλοι τους προσπάθησαν, όλοι τους έδωσαν από ένα απλό χαμόγελο ως 101% των δυνατοτήτων τους. Μια ομάδα αγνώστων που κατάφερε να οργανωθεί και να δέσει σε λιγότερο από ένα μήνα, που πέρασε 4 μέρες γυρισμάτων δεμένη σαν μια γροθιά.

Επίσης, καταφέραμε μέσα σε λίγες μέρες γυρισμάτων να συνεργαστούμε, να μάθουμε ο ένας από τον άλλον, να γνωρίσουμε λίγα παραπάνω πράγματα για τον συνεργάτη μας, να περάσουμε καλά, να διασκεδάσουμε και όλοι μας είχαμε και εξακολουθούμε να έχουμε ένα κοινό σκοπό.

Πιστεύω όμως ότι σε ένα βαθμό έχουμε πετύχει τον σκοπό μας, με πρώτο και σημαντικό βήμα να είναι η χημεία και η ομαδικότητα που καταφέραμε να έχουμε παρότι άγνωστοι μεταξύ μας, η εικόνα που βγάλαμε προς τα έξω (κατά γενική ομολογία) ήταν ότι είμαστε ΟΜΑΔΑ.

Ακόμα, έχουμε πετύχει γιατί καταφέραμε να ακολουθήσουν τον σκοπό μας και άτομα εκτός ομάδας, και δεν ήταν λίγοι αυτοί που υποστήριξαν τον σκοπό μας, αυτοί που βοήθησαν, αυτοί που συμμετείχαν, αυτοί που έδωσαν ένα γλυκό χαμόγελο, μια “καλημέρα” ή έστω ένα φιλικό χτύπημα στον πλάτη.

Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου  τους γνωστούς-αγνώστους!

Αλεξάνδρα, Νικολέτα, Ειρήνη, Κρύστα, Γιώργο Μ., Γιώργο Ε., Κώστα, Μαρία, Σοφία, Άρτεμις, Ντέπυ, Αναστασία, Γιάννη, Γιώργο

Από τον Ανδρέα Ελματζόγλου

 

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Εντυπώσεις από τα γυρίσματα

26 May

601878_661836910499111_345818596_n

Μετά από απαίτηση του αρχισυντάκτη και διάφορες απειλές …θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις εντυπώσεις μου από τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ.

Ύστερα από 233 εισερχόμενα μηνύματα, 316 εξερχόμενα μηνύματα, κλήσεις σε κινητό, σταθερό και μηνύματα sms, πολλές σκέψεις, πολλή δημιουργία, λίγη γκρίνια, πολλή αγάπη, νέες φιλίες , νέες γνωριμίες, 4 μέρες γυρίσματα, πολλά videos, πολλές φωτογραφίες ( αν δεν κάνω λάθος πάνω από 600 !!! ) πολλές συνεντεύξεις, μια που δεν θα την δει ποτέ κανείς μιας και κόπηκε, αφού τη συνεντευξιαζόμενη ( εμένα ) την πιάσανε ξαφνικά οι ντροπές της !!!

….οφείλω να ομολογήσω ότι πέρασα ΤΕΛΕΙΑ !!!!

Eυχαριστώ πολύ την ομάδα μου, τους καθηγητές του Βρυσακίου και τους καλλιτέχνες, που δέχτηκαν με χαρά να διαθέσουν τον χρόνο τους. Ευχαριστώ, επίσης, τις φιλικές συμμετοχές για την βοήθεια τους  και πάνω από όλους την Αλεξάνδρα για την υπέροχη και γεμάτη δημιουργία χρονιά.

Εύχομαι στο ντοκιμαντέρ μας  να είναι καλοτάξιδο και σε όλους εμάς καλή συνέχεια!

Από την Νικολέτα Προυσουνούδη

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Μια νύχτα στο Βρυσάκι…

15 May

 allahoo7n

Σου  ζητάν να κάνεις ερεύνα για το Βρυσάκι.

Ανοίγεις το  google και το ψάχνεις με ελληνικά και λατινικά γράμματα, με όλα και τα διαφορετικά «ι» με δυο «σ» το αναζητάς με κεφαλαίο και μικρό το  «β» και ενώ το κάνεις αγνώριστο δεν γνωρίζεις τίποτε για το «Βρυσάκι».

Εκνευρισμένη ξάπλωσα να δω τηλεόραση.

Κίνησε η Γερακίνα για νερό, κρύο να φέρει… από το βρυσάκι. Πού το θυμήθηκα τώρα… Να μια βρύση. Μαρμάρινη κρήνη  με αναμαλλιασμένη κεφαλή λεονταριού από το στόμα του οποίου αναβρυχόμενο ξεχύνεται βουρβουρίζοντας χωρίς στρόφαλο μπούζι το άσπρο νερό.

Ακούω τραγούδια. Οι φωνές πλησιάζουν.  Από την μεριά του χωριού προβάλουν στην σειρά κορίτσια που κρατάν όλες την στάμνα στον δεξί τους ώμο, εξόν μιας κοντούλας που την φόρτωσε στον αριστερό της και με περισσή χάριν λικνίζεται ρυθμικά, στην μουσική που τραγουδάν. Νά ‘ταν τα νιάτα δυo φορές.

Ακουμπούν στο μαρμάρινο περβάζι τις στάμνες τους και η κάθε μια με την σειρά της την γεμίζει, την φορτώνεται και ξεκινά ώσπου ο χαλασμός παραλύει τα πάντα. Τα κορίτσια, το τραγούδι, τα γέλια σταματούν. Θρυψαλιάζεται  της κοντούλας το σταμνί με υδάτινη έκρηξη  και από τις ενοχές μήπως την μάτιαξα ταραγμένη ξυπνώ.

Από την Άρτεμις Κατερίδου

 

 

Πηγή φωτογραφιών: www.vryssaki.gr

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Μια μικρή κοινότητα

14 May
ImageΕίμαστε μια μικρή κοινότητα (community) ανθρώπων. Πολλή ωραία φάση! Ο καθένας μας έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα, τις ιδιαιτερότητές του, τη δική του προσωπικότητα και ψυχοσύνθεση. Τόσο ξεχωριστοί και όμορφοι συνάμα. Μικρά θαύματα, δημιουργικά και ανυπόφορα μερικές φορές. Με τα πάνω και τα κάτω μας. Νομίζω ότι το Βρυσάκι μας έδωσε το ”δικαίωμα” στην έμπνευση, στο όνειρο, σε κάτι το διαφορετικό από την ωμή και ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε. Μέσα σε αυτή την ομάδα ο ένας με τον άλλο δημιουργεί και  αλληλεπιδρά. Μια σκέψη, μια ιδέα, η μουσική, οι συνεντεύξεις, τα μαθήματα, το γύρισμα των σκηνών, ανοίγει η πόρτα…και ιδού το Ντοκιμαντέρ…Πάμε!

Άντε καλή μας επιτυχία!

Από τον Κωνσταντίνο Ζερβό

 

Πηγή φωτογραφιών: www.vryssaki.gr

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Πρώτες σκέψεις και συναισθήματα

2 May


IMG_0898

Οι πρώτες σκέψεις και τα πρώτα συναισθήματα για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ “Μια ημέρα στο Βρυσάκι” από τους ανθρώπους που συμμετείχαν στα μαθήματα του «Workshop συγγραφής και στησίματος ντοκιμαντέρ»:

«Μπορεί κανείς να δημιουργήσει σε περιόδους κρίσης; Μπορεί να μεταδώσει γνώσεις και να μοιραστεί εμπειρίες σε περιόδους κρίσης; Είναι εύκολο η μονάδα να ενωθεί και να γίνει ομάδα που δημιουργεί; Οι μαθητές μου είναι τρανή απόδειξη ότι όλα τα ανωτέρω μπορούν να γίνουν. Όλοι απόλυτα διαφορετικοί, απόλυτα γοητευτικοί, με εξαιρετικό χαρακτήρα και ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, ενώθηκαν για έναν κοινό στόχο. Να μετουσιώσουν όσα έμαθαν τόσους μήνες σε πράξη, σε ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, αφιέρωμα για την δράση και την προσφορά του χώρου «Βρυσάκι». Ξέροντας ότι ποτέ δεν είναι μόνοι, εύχομαι να απολαύσουν αυτό το μοναδικό ταξίδι δημιουργίας». Μπελεγράτη Αλεξάνδρα, Σενάριο – Παραγωγή

«Κάμερες, φώτα, πάμε! Για να φτάσουμε, όμως, ως αυτές τις μαγικές λέξεις ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος, αλλά η ομάδα δεν πτοείται. Φτιάχνει το δρόμο με πολύ μεράκι και το κάθε μέλος βάζει το προσωπικό του λιθαράκι σε αυτό το δρόμο. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι βάζει αγάπη και καταθέτει μέρα με την μέρα την ψυχή του σε αυτό που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας, έτσι ώστε στο τέλος, όλοι μαζί να χτίσουμε τον δρόμο που θέλουμε. Και εκεί, στην δική μας Ιθάκη, μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω και να δούμε το ταξίδι που κάναμε και το δρόμο που χτίσαμε. Σκοπός δεν είναι ο προορισμός, αλλά το ταξίδι, δεν λένε; Και στη συνέχεια, πολλές Ιθάκες μας περιμένουν…». Ελματζόγλου Ανδρέας, Σκηνοθεσία – Μοντάζ

«Η φάση “Βρυσάκι – ντοκιμαντέρ” μου αρέσει, γιατί μου δίνει την δυνατότητα να δοκιμάσω “γεύσεις” πρωτόγνωρες και επίσης να κάνω πράγματα που δεν θα τα έκανα αλλιώς. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, γιατί με αυτό τον τρόπο προχωρώ, όπως προχωράς κυρίως όταν βαδίζεις σε καινούργια, άγνωστα μονοπάτια. Όλοι οι συμμαθητές και η δασκάλα είναι μορφές μοναδικές και όλα αυτά που ακούω και βλέπω καινούργια και με το ενδιαφέρον τους, αλλού πολύ, αλλού περισσότερο. Η προσπάθεια είναι ομαδική, γεγονός εξαιρετικά σημαντικό και υπάρχει και στόχος με πολύ ενδιαφέρον. Ο χώρος είναι τέλειος και υπάρχουν προοπτικές που δεν γνωρίζει κανείς πού οδηγούν. Το «ντοκιμαντέρ – Βρυσάκι» είναι πολύ ωραία φάση. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που συμμετέχω σε αυτό»! Ευαγγελίδης Γιώργος, Συνεντεύξεις

«Ήρθε από το πουθενά, το άγνωστο θα έλεγα, κάτι αναζητούσαμε όλοι μας, κατά κανόνα δημιουργικό και όμορφο. Μια διέξοδο από την τεχνητή κρίση… Ιδού, λοιπόν, η δημιουργική γραφή. Ποιος ήξερε τι είναι αυτό; Αν υπάρχει. Οκτώβριο του 2012 ξεκίνησαν τα πρώτα μαθήματα δημιουργικής γραφής. Ένα ηλιόλουστο φθινοπωρινό απόγευμα Παρασκευής φτάνω έξω από το Βρυσάκι, ένα νεοκλασικό κτίριο καλοδιατηρημένο και γοητευτικό, μια καλλιτεχνική πινελιά. Ξεκίνησε το πρώτο μάθημα. Καινούργιοι άνθρωποι μέσα στην τάξη κάτι σαν την πρώτη ημέρα του σχολείου (όχι ακριβώς με την αγνότητα που είχαμε τότε – αλλά σαν συναισθηματική κατάσταση περισσότερο), μπαίνει μέσα η δασκάλα. Αλεξάνδρα την λένε, χαμογελαστή και με αγάπη για αυτό που κάνει. Μας άνοιξε τους πνευματικούς μας ορίζοντες, έδωσε τα “κλειδιά”, ώστε να ακολουθήσουμε το δικό μας δημιουργικό μονοπάτι! Ξεχωριστά συναισθήματα μας διατρέχουν όποτε πάμε στο Βρυσάκι. Εν κατακλείδι, το Βρυσάκι δείχνει έμπρακτα με αλληλέγγυο τρόπο προς την κοινωνία και τους ανθρώπους ότι προβάλλει και προωθεί κάθε μορφή τέχνης μέσα από αξιόλογους δασκάλους, όπου ο καθένας στο αντικείμενο του είναι πολύ καλός και αυτό είναι προς τιμήν του»! Ζερβός Κωνσταντίνος, Μουσική Επιμέλεια

allahoo6_n (1)

«Δεν περίμενα ότι αυτός ο χώρος θα είχε τόση εξέλιξη. Κάποτε έβλεπα ένα κτίριο, το οποίο φαινόταν εγκαταλελειμμένο και δεν γνώριζα καν την ιστορία του. Ακόμα και τώρα που έμαθα όμως, είδα ότι στο διαδίκτυο δεν υπάρχει αναφορά στην ιστορία του Βρυσακίου. Στο Βρυσάκι, λοιπόν, έμαθα ότι κάποτε υπήρχε μία βρύση, από όπου οι άνθρωποι έπαιρναν νερό. Έδινε ζωή στους κατοίκους της Αθήνας. Περνώντας από την μία εποχή στην άλλη βλέπουμε ότι Σήμερα δίνει ζωή στους φιλότεχνους της Αθήνας. Στο Βρυσάκι ξεδιπλώθηκαν ένα σωρό τέχνες και κρυφά ταλέντα. Είναι ο χώρος που έδωσε ζωή στην αγάπη μας για την τέχνη. Γ ι’ αυτό το λόγο εμείς, η ομάδα που κάνει αυτό το ντοκιμαντέρ, επειδή αγαπήσαμε τον χώρο αυτό που μας αγκάλιασε, θέλουμε να μοιραστούμε την εμπειρία, τις γνώσεις και τα συναισθήματα που αποκομίσαμε, από το βρυσάκι και τους καθηγητές μας». Θεοδοσιάδου Σοφία, Φωτογραφίες – Συνεντεύξεις

 «Ζηλεύω και δεν ντρέπομαι. Εγώ θα ήθελα να είχα κάνει το Βρυσάκι. Να ήμουν η γενναιόδωρη δημιουργός αυτού του χώρου, όπου άνθρωποι κάθε ηλικίας χωρίς να τους ζητηθεί τίποτε σε αντάλλαγμα, έρχονται να μάθουν από τις γνώσεις άλλων που απλόχερα τις μοιράζουν.  Δεν είναι πλεονασμός να επαναλάβει κανείς το αφιλοκερδώς. Ένας για όλους και όλοι σαν έναν. Μόνο ερωτήματα έχω: Ποιος δημιούργησε το Βρυσάκι; Το σκέφτηκε στην μορφή που είναι σήμερα; Ποια τα εμπόδια που αντιμετώπισε στην δημιουργία του, γνωρίζοντας την ελληνική δυσκοιλιότητα»; Κατερίδου Άρτεμις, Δημοσιογραφική – Ιστορική Έρευνα

«Μου αρέσει πολύ η ιδέα να δημιουργήσω κάτι από την αρχή και πολύ περισσότερο όταν αυτό θα πραγματοποιηθεί με άτομα που δεν γνωρίζω πολύ καλά. Η ανάγκη για δημιουργικότητα στον κάθε ένα μας, είτε είναι μέλος της ομάδας ντοκιμαντέρ, είτε δάσκαλος στο Βρυσάκι, είτε μαθητής, μας φέρνει πιο κοντά με ένα πιο ουσιαστικό τρόπο. Αυτό που έχει πετύχει σίγουρα το Βρυσάκι είναι ότι έδωσε την ευκαιρία σε ανθρώπους που είχαν την ανάγκη να εκφραστούν, να το κάνουν και να συνεργαστούν. Να γίνουν φίλοι. Να γίνουν ομάδες. Αυτά που θα κρατήσω από το Βρυσάκι είναι ότι μου έδωσε την ευκαιρία να βρεθώ σε έναν  από τα πιο αγαπημένα μου σημεία στην Αθήνα, σε έναν απλό και όμορφο χώρο με ανθρώπους ευχαριστημένους για αυτό που κάνουν και με ένα κλίμα που συνδυάζει γνώση και προσωπική δημιουργία. Αυτό που θα ήθελα να προκύψει από το ντοκιμαντέρ, είναι  ότι μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε σίγουρα πολλά όμορφα πράγματα, όταν όμως το κάθε ένα κομμάτι από τον καθένα μας ενώνεται νιώθεις λες και βρίσκει τον προορισμό του». Λοίζου Ειρήνη, Βοηθός Σκηνοθέτη – Βοηθός Μοντάζ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

«Πριν τέσσερις μήνες (πριν δηλαδή ξεκινήσω να παρακολουθώ τα μαθήματα στο «Βρυσάκι») στο άκουσμα της λέξης «βρυσάκι» το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν στο μυαλό ήταν το βρυσάκι στην κεντρική πλατεία του χωριού μου, όπου το νερό είναι τόσο παγωμένο, ακόμα και τον Αύγουστο, που φοβάσαι μην σου σπάσουν τα δόντια. Πριν τέσσερις μήνες στο άκουσμα της λέξης «ντοκιμαντέρ» το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν, ήταν ένα βαθύ χασμουρητό και μια αυτόματη κίνηση του δεξιού μου αντίχειρα. Η κίνηση που κάνει για να ξεκινήσει το ζάπινγκ κάθε φορά που πετύχαινα ένα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση. Τέσσερις μήνες μετά οι συνειρμοί που μου προκαλούν οι λέξεις «βρυσάκι» και «ντοκιμαντέρ» άλλαξαν. Το «βρυσάκι» συνοδεύουν λέξεις όπως πολιτισμός, τέχνη, μάθημα, έμπνευση και ατελείωτες συζητήσεις για λογοτεχνία και κινηματογράφο από τον Παπακαλιάτη μέχρι τον Κισλόφσκι. Το «ντοκιμαντέρ» συνοδεύουν, πλέον,  λέξεις όπως Αλεξάνδρα, Ανδρέας, Γιώργος, Κώστας, Κρύστα, Σοφία, Άρτεμις, Ειρήνη, Νικολέτα. Τα ονόματα των παιδιών που δημιουργούν αυτό το ντοκιμαντέρ και κατάφεραν να αλλάξουν τους στερεοτυπικούς συνειρμούς του μυαλού μου». Μυλωνάς Γιώργος, Αρχισυνταξία – Συνεντεύξεις

«Διαβάζω το κείμενο της Αλεξάνδρας, της Αλεξάνδρας που έγινε συνοδοιπόρος μας σε αυτό το μαγικό ταξίδι που ξεκίνησε και απαντώ: Ναι, μπορούμε να δημιουργήσουμε σε περιόδους κρίσης. Ναι, μπορεί να μεταδοθεί η γνώση και οι εμπειρίες σε περιόδους κρίσης. Είναι πανεύκολο η μονάδα να ενωθεί και να γίνει μια ομάδα που δημιουργεί. Όπως πιστεύει η Αλεξάνδρα ότι εμείς είμαστε η απόδειξη, έτσι πιστεύω και εγώ ότι μπορούν κι άλλοι να συμμετέχουν στην ομάδα μας να κάνουν δικά τους τα όνειρα μας, τις ιδέες και τις σκέψεις μας. Και εμείς να αγαπήσουμε τις ιδέες και τις σκέψεις τους και να δημιουργήσουμε κάτι μεγαλύτερο από ότι φανταζόμασταν.Το βιώνω καθημερινά, όντας βοηθός παραγωγής, μιλώντας με πολύ κόσμο υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να μας ακολουθήσουν, να μας βοηθήσουν ακόμα και σε αυτή την δύσκολη εποχή, που για κάποιους δείχνει να έχει χαθεί η ελπίδα. Εύχομαι να το ευχαριστηθούμε και να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα». Νικολέτα Προυσουνούδη, Βοηθός Παραγωγής

Πηγή φωτογραφιών: www.vryssaki.gr

 

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.