Μια μικρή κοινότητα

14 May
ImageΕίμαστε μια μικρή κοινότητα (community) ανθρώπων. Πολλή ωραία φάση! Ο καθένας μας έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα, τις ιδιαιτερότητές του, τη δική του προσωπικότητα και ψυχοσύνθεση. Τόσο ξεχωριστοί και όμορφοι συνάμα. Μικρά θαύματα, δημιουργικά και ανυπόφορα μερικές φορές. Με τα πάνω και τα κάτω μας. Νομίζω ότι το Βρυσάκι μας έδωσε το ”δικαίωμα” στην έμπνευση, στο όνειρο, σε κάτι το διαφορετικό από την ωμή και ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε. Μέσα σε αυτή την ομάδα ο ένας με τον άλλο δημιουργεί και  αλληλεπιδρά. Μια σκέψη, μια ιδέα, η μουσική, οι συνεντεύξεις, τα μαθήματα, το γύρισμα των σκηνών, ανοίγει η πόρτα…και ιδού το Ντοκιμαντέρ…Πάμε!

Άντε καλή μας επιτυχία!

Από τον Κωνσταντίνο Ζερβό

 

Πηγή φωτογραφιών: www.vryssaki.gr

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Advertisements

Δεν είσαι μόνος…

8 May

vrys

Αυτό που κάνουμε έχει ψυχή. Είναι υλικό που πλάθεται και ξαναπλάθεται σε κάθε του στάδιο. Ξεκινά από την ιδέα, μετά γίνεται πληροφορία, σενάριο, σκηνοθετικό πλάνο, πλάνο παραγωγής και τελικά γύρισμα. Στη συνέχεια όλες αυτές οι ακανόνιστες εικόνες γίνονται ένα υλικό που ξαναδουλεύεται μαζί με το σενάριο στο μοντάζ έτσι ώστε να βγει το τελικό αποτέλεσμα.

Όλα αλλάζουν όταν κάποιος δημιουργεί, όταν κάνει κάποιος ντοκιμαντέρ, τίποτα δεν είναι αμετάκλητο, το κάθε στάδιο έχει πνοή και ζωή.

Πάνω από όλα εκτός της πληροφορίας και του υλικού, παίζει ρόλο η σχέση όλων μεταξύ μας. Σχέσεις ανθρώπινες που χτίζονται σιγά-σιγά αλλά που όμως η ειλικρινής λειτουργία τους είναι απαραίτητη για να ολοκληρωθεί το project.

Όλοι συμβάλουν παντού, όλοι γίνονται ένα για έναν σκοπό, απαραίτητες προϋποθέσεις η εμπιστοσύνη, η αίσθηση του κοινού στόχου, ο σεβασμός, οι καλές προθέσεις. Χωρίς αυτά, κάποια στιγμή το σχοινί σπάει και διαλύεται ο στόχος.

Αυτή η ομάδα κυλάει σαν νερό, όλοι μαζί, με σεβασμό και σοβαρότητα σε αυτό που κάνει, με στοχοπροσήλωση και θετική διάθεση και πάνω από όλα δημιουργικό μυαλό και πολλή δουλειά. Γι’ αυτό και θα πετύχουμε.

Καλή μας αντάμωση,
Αλεξάνδρα

Από την Αλεξάνδρα Μπελεγράτη

 

Πηγή φωτογραφιών: www.vryssaki.gr

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Κάτι τρέχει στο Βρυσάκι…

5 May

atenistas 1

atenistas 21

06

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

IMG_0906

Πηγή: http://www.vryssaki.gr

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Πρώτες σκέψεις και συναισθήματα

2 May


IMG_0898

Οι πρώτες σκέψεις και τα πρώτα συναισθήματα για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ “Μια ημέρα στο Βρυσάκι” από τους ανθρώπους που συμμετείχαν στα μαθήματα του «Workshop συγγραφής και στησίματος ντοκιμαντέρ»:

«Μπορεί κανείς να δημιουργήσει σε περιόδους κρίσης; Μπορεί να μεταδώσει γνώσεις και να μοιραστεί εμπειρίες σε περιόδους κρίσης; Είναι εύκολο η μονάδα να ενωθεί και να γίνει ομάδα που δημιουργεί; Οι μαθητές μου είναι τρανή απόδειξη ότι όλα τα ανωτέρω μπορούν να γίνουν. Όλοι απόλυτα διαφορετικοί, απόλυτα γοητευτικοί, με εξαιρετικό χαρακτήρα και ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, ενώθηκαν για έναν κοινό στόχο. Να μετουσιώσουν όσα έμαθαν τόσους μήνες σε πράξη, σε ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, αφιέρωμα για την δράση και την προσφορά του χώρου «Βρυσάκι». Ξέροντας ότι ποτέ δεν είναι μόνοι, εύχομαι να απολαύσουν αυτό το μοναδικό ταξίδι δημιουργίας». Μπελεγράτη Αλεξάνδρα, Σενάριο – Παραγωγή

«Κάμερες, φώτα, πάμε! Για να φτάσουμε, όμως, ως αυτές τις μαγικές λέξεις ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος, αλλά η ομάδα δεν πτοείται. Φτιάχνει το δρόμο με πολύ μεράκι και το κάθε μέλος βάζει το προσωπικό του λιθαράκι σε αυτό το δρόμο. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι βάζει αγάπη και καταθέτει μέρα με την μέρα την ψυχή του σε αυτό που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας, έτσι ώστε στο τέλος, όλοι μαζί να χτίσουμε τον δρόμο που θέλουμε. Και εκεί, στην δική μας Ιθάκη, μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω και να δούμε το ταξίδι που κάναμε και το δρόμο που χτίσαμε. Σκοπός δεν είναι ο προορισμός, αλλά το ταξίδι, δεν λένε; Και στη συνέχεια, πολλές Ιθάκες μας περιμένουν…». Ελματζόγλου Ανδρέας, Σκηνοθεσία – Μοντάζ

«Η φάση “Βρυσάκι – ντοκιμαντέρ” μου αρέσει, γιατί μου δίνει την δυνατότητα να δοκιμάσω “γεύσεις” πρωτόγνωρες και επίσης να κάνω πράγματα που δεν θα τα έκανα αλλιώς. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, γιατί με αυτό τον τρόπο προχωρώ, όπως προχωράς κυρίως όταν βαδίζεις σε καινούργια, άγνωστα μονοπάτια. Όλοι οι συμμαθητές και η δασκάλα είναι μορφές μοναδικές και όλα αυτά που ακούω και βλέπω καινούργια και με το ενδιαφέρον τους, αλλού πολύ, αλλού περισσότερο. Η προσπάθεια είναι ομαδική, γεγονός εξαιρετικά σημαντικό και υπάρχει και στόχος με πολύ ενδιαφέρον. Ο χώρος είναι τέλειος και υπάρχουν προοπτικές που δεν γνωρίζει κανείς πού οδηγούν. Το «ντοκιμαντέρ – Βρυσάκι» είναι πολύ ωραία φάση. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που συμμετέχω σε αυτό»! Ευαγγελίδης Γιώργος, Συνεντεύξεις

«Ήρθε από το πουθενά, το άγνωστο θα έλεγα, κάτι αναζητούσαμε όλοι μας, κατά κανόνα δημιουργικό και όμορφο. Μια διέξοδο από την τεχνητή κρίση… Ιδού, λοιπόν, η δημιουργική γραφή. Ποιος ήξερε τι είναι αυτό; Αν υπάρχει. Οκτώβριο του 2012 ξεκίνησαν τα πρώτα μαθήματα δημιουργικής γραφής. Ένα ηλιόλουστο φθινοπωρινό απόγευμα Παρασκευής φτάνω έξω από το Βρυσάκι, ένα νεοκλασικό κτίριο καλοδιατηρημένο και γοητευτικό, μια καλλιτεχνική πινελιά. Ξεκίνησε το πρώτο μάθημα. Καινούργιοι άνθρωποι μέσα στην τάξη κάτι σαν την πρώτη ημέρα του σχολείου (όχι ακριβώς με την αγνότητα που είχαμε τότε – αλλά σαν συναισθηματική κατάσταση περισσότερο), μπαίνει μέσα η δασκάλα. Αλεξάνδρα την λένε, χαμογελαστή και με αγάπη για αυτό που κάνει. Μας άνοιξε τους πνευματικούς μας ορίζοντες, έδωσε τα “κλειδιά”, ώστε να ακολουθήσουμε το δικό μας δημιουργικό μονοπάτι! Ξεχωριστά συναισθήματα μας διατρέχουν όποτε πάμε στο Βρυσάκι. Εν κατακλείδι, το Βρυσάκι δείχνει έμπρακτα με αλληλέγγυο τρόπο προς την κοινωνία και τους ανθρώπους ότι προβάλλει και προωθεί κάθε μορφή τέχνης μέσα από αξιόλογους δασκάλους, όπου ο καθένας στο αντικείμενο του είναι πολύ καλός και αυτό είναι προς τιμήν του»! Ζερβός Κωνσταντίνος, Μουσική Επιμέλεια

allahoo6_n (1)

«Δεν περίμενα ότι αυτός ο χώρος θα είχε τόση εξέλιξη. Κάποτε έβλεπα ένα κτίριο, το οποίο φαινόταν εγκαταλελειμμένο και δεν γνώριζα καν την ιστορία του. Ακόμα και τώρα που έμαθα όμως, είδα ότι στο διαδίκτυο δεν υπάρχει αναφορά στην ιστορία του Βρυσακίου. Στο Βρυσάκι, λοιπόν, έμαθα ότι κάποτε υπήρχε μία βρύση, από όπου οι άνθρωποι έπαιρναν νερό. Έδινε ζωή στους κατοίκους της Αθήνας. Περνώντας από την μία εποχή στην άλλη βλέπουμε ότι Σήμερα δίνει ζωή στους φιλότεχνους της Αθήνας. Στο Βρυσάκι ξεδιπλώθηκαν ένα σωρό τέχνες και κρυφά ταλέντα. Είναι ο χώρος που έδωσε ζωή στην αγάπη μας για την τέχνη. Γ ι’ αυτό το λόγο εμείς, η ομάδα που κάνει αυτό το ντοκιμαντέρ, επειδή αγαπήσαμε τον χώρο αυτό που μας αγκάλιασε, θέλουμε να μοιραστούμε την εμπειρία, τις γνώσεις και τα συναισθήματα που αποκομίσαμε, από το βρυσάκι και τους καθηγητές μας». Θεοδοσιάδου Σοφία, Φωτογραφίες – Συνεντεύξεις

 «Ζηλεύω και δεν ντρέπομαι. Εγώ θα ήθελα να είχα κάνει το Βρυσάκι. Να ήμουν η γενναιόδωρη δημιουργός αυτού του χώρου, όπου άνθρωποι κάθε ηλικίας χωρίς να τους ζητηθεί τίποτε σε αντάλλαγμα, έρχονται να μάθουν από τις γνώσεις άλλων που απλόχερα τις μοιράζουν.  Δεν είναι πλεονασμός να επαναλάβει κανείς το αφιλοκερδώς. Ένας για όλους και όλοι σαν έναν. Μόνο ερωτήματα έχω: Ποιος δημιούργησε το Βρυσάκι; Το σκέφτηκε στην μορφή που είναι σήμερα; Ποια τα εμπόδια που αντιμετώπισε στην δημιουργία του, γνωρίζοντας την ελληνική δυσκοιλιότητα»; Κατερίδου Άρτεμις, Δημοσιογραφική – Ιστορική Έρευνα

«Μου αρέσει πολύ η ιδέα να δημιουργήσω κάτι από την αρχή και πολύ περισσότερο όταν αυτό θα πραγματοποιηθεί με άτομα που δεν γνωρίζω πολύ καλά. Η ανάγκη για δημιουργικότητα στον κάθε ένα μας, είτε είναι μέλος της ομάδας ντοκιμαντέρ, είτε δάσκαλος στο Βρυσάκι, είτε μαθητής, μας φέρνει πιο κοντά με ένα πιο ουσιαστικό τρόπο. Αυτό που έχει πετύχει σίγουρα το Βρυσάκι είναι ότι έδωσε την ευκαιρία σε ανθρώπους που είχαν την ανάγκη να εκφραστούν, να το κάνουν και να συνεργαστούν. Να γίνουν φίλοι. Να γίνουν ομάδες. Αυτά που θα κρατήσω από το Βρυσάκι είναι ότι μου έδωσε την ευκαιρία να βρεθώ σε έναν  από τα πιο αγαπημένα μου σημεία στην Αθήνα, σε έναν απλό και όμορφο χώρο με ανθρώπους ευχαριστημένους για αυτό που κάνουν και με ένα κλίμα που συνδυάζει γνώση και προσωπική δημιουργία. Αυτό που θα ήθελα να προκύψει από το ντοκιμαντέρ, είναι  ότι μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε σίγουρα πολλά όμορφα πράγματα, όταν όμως το κάθε ένα κομμάτι από τον καθένα μας ενώνεται νιώθεις λες και βρίσκει τον προορισμό του». Λοίζου Ειρήνη, Βοηθός Σκηνοθέτη – Βοηθός Μοντάζ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

«Πριν τέσσερις μήνες (πριν δηλαδή ξεκινήσω να παρακολουθώ τα μαθήματα στο «Βρυσάκι») στο άκουσμα της λέξης «βρυσάκι» το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν στο μυαλό ήταν το βρυσάκι στην κεντρική πλατεία του χωριού μου, όπου το νερό είναι τόσο παγωμένο, ακόμα και τον Αύγουστο, που φοβάσαι μην σου σπάσουν τα δόντια. Πριν τέσσερις μήνες στο άκουσμα της λέξης «ντοκιμαντέρ» το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν, ήταν ένα βαθύ χασμουρητό και μια αυτόματη κίνηση του δεξιού μου αντίχειρα. Η κίνηση που κάνει για να ξεκινήσει το ζάπινγκ κάθε φορά που πετύχαινα ένα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση. Τέσσερις μήνες μετά οι συνειρμοί που μου προκαλούν οι λέξεις «βρυσάκι» και «ντοκιμαντέρ» άλλαξαν. Το «βρυσάκι» συνοδεύουν λέξεις όπως πολιτισμός, τέχνη, μάθημα, έμπνευση και ατελείωτες συζητήσεις για λογοτεχνία και κινηματογράφο από τον Παπακαλιάτη μέχρι τον Κισλόφσκι. Το «ντοκιμαντέρ» συνοδεύουν, πλέον,  λέξεις όπως Αλεξάνδρα, Ανδρέας, Γιώργος, Κώστας, Κρύστα, Σοφία, Άρτεμις, Ειρήνη, Νικολέτα. Τα ονόματα των παιδιών που δημιουργούν αυτό το ντοκιμαντέρ και κατάφεραν να αλλάξουν τους στερεοτυπικούς συνειρμούς του μυαλού μου». Μυλωνάς Γιώργος, Αρχισυνταξία – Συνεντεύξεις

«Διαβάζω το κείμενο της Αλεξάνδρας, της Αλεξάνδρας που έγινε συνοδοιπόρος μας σε αυτό το μαγικό ταξίδι που ξεκίνησε και απαντώ: Ναι, μπορούμε να δημιουργήσουμε σε περιόδους κρίσης. Ναι, μπορεί να μεταδοθεί η γνώση και οι εμπειρίες σε περιόδους κρίσης. Είναι πανεύκολο η μονάδα να ενωθεί και να γίνει μια ομάδα που δημιουργεί. Όπως πιστεύει η Αλεξάνδρα ότι εμείς είμαστε η απόδειξη, έτσι πιστεύω και εγώ ότι μπορούν κι άλλοι να συμμετέχουν στην ομάδα μας να κάνουν δικά τους τα όνειρα μας, τις ιδέες και τις σκέψεις μας. Και εμείς να αγαπήσουμε τις ιδέες και τις σκέψεις τους και να δημιουργήσουμε κάτι μεγαλύτερο από ότι φανταζόμασταν.Το βιώνω καθημερινά, όντας βοηθός παραγωγής, μιλώντας με πολύ κόσμο υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να μας ακολουθήσουν, να μας βοηθήσουν ακόμα και σε αυτή την δύσκολη εποχή, που για κάποιους δείχνει να έχει χαθεί η ελπίδα. Εύχομαι να το ευχαριστηθούμε και να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα». Νικολέτα Προυσουνούδη, Βοηθός Παραγωγής

Πηγή φωτογραφιών: www.vryssaki.gr

 

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.

Το ξεκίνημα

30 Apr

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Πηγή: http://www.vryssaki.gr/

Όσο μαγικός και να είναι ο προορισμός, το ταξίδι πάντα κερδίζει σημαντικό κομμάτι των εντυπώσεων. Με βάση αυτή τη σκέψη και με όρεξη να μοιραστούμε μαζί σας όλη τη διαδρομή προς τη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ για το «Βρυσάκι» δημιουργήσαμε αυτό το μπλογκ.

Η ομάδα του «Workshop συγγραφής και στησίματος ντοκιμαντέρ», υπό την καθοδήγηση της Αλεξάνδρας Μπελεγράτη, μαζεύτηκε πριν λίγες μέρες στην ταράτσα του «Βρυσακίου» με σκοπό να βρει μια ιδέα για το γύρισμα ενός ντοκιμαντέρ. Ενός ντοκιμαντέρ που θα αποτυπώσει σε εικόνες όλα αυτά που μάθαμε στις αίθουσες του «Βρυσακίου». Στο τραπέζι έπεσαν πολλές ιδέες. Ακρόπολη, Μαραθώνιος, γραφικές γειτονιές της Αθήνας… Όλες είχαν τους υποστηρικτές τους, αλλά καμιά δεν οδηγούσε στην ομοφωνία. Κάποιες φορές, όμως, οι απαντήσεις στις ερωτήσεις που θέτουμε, φιλοσοφικές και μη, βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας. Έτσι έγινε και με την ερώτηση «τι ντοκιμαντέρ θέλουμε να γυρίσουμε»;

Γνωριστήκαμε στο «Βρυσάκι». Μάθαμε τι θα πει ντοκιμαντέρ στο «Βρυσάκι». Ρίξαμε τις ιδέες μας στο τραπέζι στο καφέ του «Βρυσακίου». Θα ήταν αδικία απέναντι στους εαυτούς μας και στο «Βρυσάκι» αν δεν γυρίζαμε ένα ντοκιμαντέρ με θέμα το ίδιο το «Βρυσάκι».

Δεν το κάνουμε ούτε για να ευλογήσουμε τα γένια μας. Ούτε για να παινέψουμε το σπίτι μας, το οποίο έτσι και αλλιώς δεν φοβόμαστε μήπως πέσει και μας πλακώσει. Το κάνουμε απλώς γιατί νιώθουμε ότι αυτό που συμβαίνει στο «Βρυσάκι» είναι πολύ μεγαλύτερο από τα τετραγωνικά που το περιορίζουν χωροταξικά. Είναι πολύ μεγαλύτερο από εμάς. Οπότε θέλουμε να το μοιραστούμε με όλους.

«Athens Fringe Festival», πρόγραμμα «Αλληλεγγύη», ακτιβισμός, κινηματογραφικές προβολές, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, εικαστικές εκθέσεις, αποτελούν μόνο μερικές λέξεις που προσπαθούν να περιγράψουν τι συμβαίνει καθημερινά στο κτίριο που βρίσκεται στην οδό Βρυσακίου 17 στην Πλάκα. Πλάι στις παραπάνω λέξεις, εμείς θα προσθέσουμε ανθρώπους, ήχους, συναισθήματα, εικόνες, σκέψεις. Θα δημιουργήσουμε ένα ντοκιμαντέρ, στην προσπάθεια μας να σας φέρουμε όσο πιο κοντά μπορούμε στο «Βρυσάκι».

Από σήμερα σε αυτό το μπλογκ θα βρίσκετε αναρτήσεις με την πορεία προς την ολοκλήρωση του ντοκιμαντέρ με θέμα το «Βρυσάκι». Θα χαρούμε πολύ να μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις και τις ιδέες σας.

Καλό μας ξεκίνημα,

Η ομάδα του «Workshop συγγραφής και στησίματος ντοκιμαντέρ»:

Αλεξάνδρα Μπελεγράτη, Ελματζόγλου Ανδρέας, Ευαγγελίδης Γιώργος, Ζερβός Κωνσταντίνος, Ζούδιαρη Κρύστα, Θεοδοσιάδου Σοφία, Κατερίδου Άρτεμις, Λοϊζου Ειρήνη, Μυλωνάς Γιώργος, Προυσουνούδη Νικολέτα

Φιλικές συμμετοχές: Παππά Εντλίρα, Μαρία Μαρούδα, Καυγαλάκης Γιώργος, Ψαραδάκη Δέσποινα, Ψαραδάκης Γιάννης, Ρίζου Αναστασία

Από τον Γιώργο Μυλωνά

Σημείωση: Το ντοκιμαντέρ με τον ενδεικτικό τίτλο ‘ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ’ είναι στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος Αλληλεγγύη 2013, και ο κάθε ρόλος που έχει ο κάθε συμμετέχων συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών συμμετοχών, είναι στα εκπαιδευτικά πλαίσια του μαθήματος, χωρίς καμία οικονομική αμοιβή.